Minerais: Este mel ten unha maior porcentaxe de ferro que outras variedades, ademais de calcio, fósforo, silicio, xofre e potasio.

Vitaminas: Vitamina D, A, E, K, B1, B2, B6, C, niacina, tiamina, riboflavina, biotina, ácido fólico, tocoferol e outras.

Aminoácidos: cistina, glicina, isoleucina, lisina metionina, prolina, serina, triptófano, tirosina e outros.

Uso interno: É un antioxidante, resfriados, tos, dor de garganta, enerxía. O consumo diario achéganos minerais e vitaminas para o bo funcionamento do organismo.

Uso externo: é antiséptico, antimicrobiano e cicatrizante, de feridas, contusións e escordaduras.

Beleza: Rexenera e hidrata, dándolle suavidade e brillo á pel e ao cabelo.

O mel procede das montañas e montañas de Ourense, recollido a finais de setembro cando está totalmente tapado, o que garante a calidade e evita o risco de fermentación.

Esta composición de mel cristaliza co frío, é o seu estado natural de conservación, a medida que cristaliza cambia de cor, pasa dun ton case negro escuro a unha cor marrón e ás veces mesmo esbrancuxada, canto maior é a porcentaxe de marrón e zarza, máis claro se fai. A xente que non entende pode pensar que contén azucres engadidos ou que non é de boa calidade pero é todo o contrario, a cristalización é o proceso natural de conservación do mel e isto demóstranos que non foi cocido nin pasteurizado, é garantía de calidade.

Poñelo ao baño maría e quedará líquido e máis escuro coma se acabase de envasar. Nunca o deixes a altas temperaturas para que non perda as súas propiedades medicinais.